Edwins Duivenpraat #35

22 juni 2026

Edwin Timmerman is al 25 jaar een vertrouwd gezicht bij De Groot, waar hij zijn passie voor de duivensport combineert met zijn dagelijkse werk. Als ervaren duivenmelker heeft Edwin in de loop der jaren veel kennis opgedaan over alles wat met duiven te maken heeft. Wekelijks staat hij klaar om duivenliefhebbers te adviseren, hun vragen te beantwoorden en zijn expertise te delen.

Beste lezers,

Dit jaar begon zo goed. Op eigen hok had ik in het voorjaar eindelijk eens weinig last van de havik gehad en konden de jongen vrij rustig uitwennen. Ook konden de oude duiven relatief vroeg in het jaar los voor hun eerste trainingsrondjes. Dan begin je met goede moed aan het nieuwe seizoen.

De duiven hebben tot nu toe prima gepresteerd, maar toch voelt het nu al als een zwaar seizoen. Waarom? Ik heb redelijk wat geblesseerde duiven teruggekregen, van vleugelblessures tot gebroken poten, en daarnaast enkele moeilijk verlopen vluchten. Daardoor heb ik ervoor gekozen om nog geen enkele dagfondvlucht in te korven.

Zaterdag 6 juni werd er nog prima gevlogen en werden de vliegers 's middags alweer vroeg gescheiden. Op naar volgende week, zou je zeggen. Maar toen was het zondagochtend. Ik kwam bij het hok achter mijn vlieghok om te voeren en tot mijn schrik lagen de meeste duiven op de grond, sommige zelfs zonder kop. Dan weet je dat de steenmarter langs is geweest, iets waar iedere liefhebber voor vreest.

Het resultaat was dat de partners van mijn vliegdoffers dood waren, evenals een stuk of zes kwekers. Dan baal je enorm en denk je: dit kan er ook nog wel bij. Gelukkig kan ik vrij goed relativeren en dacht ik de volgende dag meteen na over hoe ik dit zou gaan oplossen.

Afgelopen vrijdagavond heb ik de vliegdoffers andere duivinnen gegeven, maar dit was geen succes. Ze kwamen allemaal laat thuis, sommigen zelfs pas de volgende dag. Hier moest ik dus iets anders op bedenken.

Ik was met Johan de Vries aan de praat over de uitgestelde dagfondvlucht van aankomend weekend. Toen kwam het idee naar boven om de vliegploeg opnieuw te koppelen, zodat de doffers weer aan hun nieuwe partners konden wennen. Dat heb ik gedaan en ik hoop ze dan op eieren van acht tot tien dagen te kunnen spelen op Nationaal Bourges.

Als liefhebbers maken we voor het seizoen allemaal plannen, maar dikwijls moet je flexibel zijn en kunnen schakelen. Tijdens het seizoen stoppen kan natuurlijk ook, maar ik denk dat je, als je doorzet, daar later de vruchten van kunt plukken.

De jonge garde
Door gebrek aan tijd lukt het mij niet om de jongen af te richten zoals ik zou willen. Met de hitte van de komende weken zal het zoeken worden naar geschikte momenten. Met de verduistering ben ik inmiddels gestopt, dus dat biedt wat meer mogelijkheden.

Ik ga wel proberen risico's te vermijden en met de rem erop te spelen, want mijn vlieghok is uitgedund. Aanvulling voor volgend seizoen staat voorop.

Op de winkelvloer
Momenteel begint de eerste vraag naar ruivoermengelingen alweer op gang te komen. Dit is vooral voor de kweekduiven die gescheiden worden en op rust gaan. De dagen worden weer korter en dan vallen de kwekers al snel kaal. Op tijd beginnen met ruivoeding kan dus zeker geen kwaad.

Het assortiment aan gritemmers lijkt inmiddels wel op dat van alle verschillende voermengelingen. Veel liefhebbers zien door de bomen het spreekwoordelijke bos niet meer. Om de twee weken wisselen van emmer heeft eigenlijk geen zin. Veel emmers zijn aangevuld met kruiden en andere toevoegingen. Ook hiervoor geldt dat het pas op de lange termijn werkt en dat regelmatig verstrekken belangrijk is. Blijf daarom bij de emmers die je gekozen hebt, dan hebben de duiven er uiteindelijk het meeste profijt van.